Debutant Jeroen Kos veteranenkampioen na loting

‘Het hoeft niet weinig te zijn als het maar lekker is’, was een gevleugelde uitdrukking van mijn vader. En zo was het op de vijftiende editie van het
open NK veteranen maar net.

Veel dampartijen (8), in vijf dagen gepropt, waarvan een aantal de liefhebber doet likkebaarden.

Veel mensen (88), in een kleine ruimte gepropt, die niet alleen met veel plezier hun hobby uitoefenen maar ook met zichtbaar genoegen deze jaarlijkse
reünie weer beleven met gesprekken die variëren van prostaatklachten tot het aantal kleinkinderen en alles wat daar tussen zit.

Veel smakelijke gehaktballen, broodjes kaas, ham of knakworst, geserveerd door de vier gratiën Trudie, Jolanda, Isa en Britta of door de faunen Jan en Joop
achter de bar.

Zoals gebruikelijk ging de inschrijving op 1 november open en was het NK al binnen twee, drie weken volgeboekt. De telaatkomers hoefden echter niet te wanhopen
want er waren liefst twaalf afzeggingen, meestal om gezondheidsredenen. Waardoor Frits Stüger op de openingsdag op de bonnefooi naar Wageningen gereisd, alsnog
achter het bord kon plaatsnemen.

Onder de 88 deelnemers (later 86 want Teun de Kluyver en Herman Scholte moesten afhaken) bevonden zich zeven oud-kampioenen. Acht dammers waren er vanaf het
eerste uur al bij en kregen door de Wageningse loco-burgemeester Peter de Haan een presentje uitgereikt. Het waren: Wim Bennink, Jaap van Hierden sr., Ton Holla,
Arie Janssen van Doorn, nestor Johan de Jong, Piet Jonkers, Frank Teer (net koninklijk onderscheiden) en Jan Terpstra.

De ‘loco’ nam tevens de officiële openingshandeling voor zijn rekening door zich op het bord van Theo van den Hoek aan 35-30 te vergrijpen. Daar schrok de
Brabantse titelverdediger kennelijk zo van dat hij dit keer niet verder kwam dan plek 27.

Van den Hoek verwoordde in het programmaboekje nauwgezet wat de deelnemers drijft: ‘Ik ga vooral gewoon genieten van wat in mijn ogen nu al jarenlang het
leukste toernooi van Nederland is. Bovenal door het enorme plezier waarmee we elkaar op het dambord te lijf gaan en tussen de bedrijven door samen herinneringen
ophalen aan vaak rijk gevulde dammerslevens’.

Behalve op het dambord probeerden de deelnemers elkaar ook met het fabriceren van limericks de loef af te steken. Het niveau was gemiddeld wat minder hoog dan
gebruikelijk maar die van Cor van Setten was de absolute uitschieter:

Blauw is de kleur van menig oceaan
Blauw is ook iemand, die te laat de kroeg is uit gegaan
Blauw is de envelop, die de belasting kan sturen
Blauw is ook het oog, na ruzie met de buren
Maar het mooiste blauw is als je je naam in toernooibase ziet staan.

Werd vorig jaar een dark horse verrassend toernooiwinnaar, dit keer kwamen de mensen met de hoogste rating boven drijven. Met een ontknoping Alfred Hitchcock
waardig. De temperatuur in De Doorbraak was al aan de hoge kant maar de spanning liep in de laatste ronde op tot het kookpunt. Eerst achterhaalde Anton Schotanus
ten koste van Andrew Tjon A Ong op de valreep nog Jeroen Kos waarna het afwachten was hoe de weerstandspunten zouden uitpakken. Die leken – met nog twee partijen
aan de gang – aanvankelijk in het voordeel van de Haagse debutant uit te pakken. Berend Plijter scoorde echter nog een ultieme remise tegen Yuri Geisenblass en
Teus Stam won een overmachtseindspel van Piet Jonkers wat in beide gevallen gunstig voor de Friese routinier was.

Webmaster Gerrit Roeterdink (complimenten voor de website https://www.onkveteranen.nl) kon na check en dubbelcheck echter niets
anders concluderen dat dit duo zowel met punten, weerstandspunten als ook volgens het SB-systeem precies gelijk geëindigd was, een unicum. Omdat sneldammen geen
optie bleek moest er – conform de toernooibepalingen in het het programmaboekje – worden geloot, waartoe volgens internationaal arbiter Frank Teer ook het
KNDB-reglement de ruimte biedt. Voor Jeroen Kos bleek het Chinese muntstuk de goede kant op te vallen waardoor hij in het bezit kwam van de Geert van Dijk
trofee en de officiële afgevaardigde van de KNDB is op het EK begin september in het Duitse Korbach.

Jan Groenendijk

Bij de prijsuitreiking dit keer geen bondsbobo maar clubicoon Jan Groenendijk. JG Superstar ging keurig in op vragen uit de zaal (‘Wat vind je van de kritiek van
bondscoach Clerc’ en ‘Ben je inderdaad zo’n rokkenjager?’) en kweet zich van zijn taak als een volleerde rondemiss. De hoofdprijzen gingen naar
Jeroen Kos (totaal en 50+), Anton Kosior (60+), Anton Schotanus (70+) en Raphaël Zdoroviac (80+). Barbara Graas was weer eens de beste vrouw, niet geheel
onlogisch door de absentie van eeuwige rivale Iepie Poepjes. De nieuwe duo-prijs ging naar de Roedolph-brothers die de Van der Laantjes wisten voor te blijven.

WSDV-preses Gerhard Gerritsen (die man kan zo het theater in) bood geestelijk vader en organisator (samen met Arie Janssen van Doorn) Henk Kleinrensink
een sierbord met als insciptie ‘Bedankt Henk’ aan. Op zijn vraag wat Henk als hoogtepunt beschouwde was het antwoord kort maar krachtig: ‘Op je hoogtepunt moet
je stoppen. Dus…”. Wordt derhalve wegens succes geprolongeerd en wel volgend jaar van 20-24 april.

Jeroen Kos (52) werd op z’n eerste de beste NK veteranen meteen kampioen nadat hij in 2017 op het EK veteranen in Polen al als tweede was geëindigd. Hij belandde
via Huizen, VAD, ADG (‘Tien jaar met Ton Sijbrands’), DC Den Haag (‘Ik ben daar secretaris/penningmeester’) bij Van Stigt Thans waar hij in de clubcompetitie al
33 wedstrijden op rij ongeslagen is. Hij heeft een mooie positionele stijl getuige onder meer zijn overwinning in de eerste ronde op Yuri Geisenblass en zijn
bijna-zege in de laatste ronde tegen Anton Kosior. Kos, één keer NK-finalist: ‘Positiespel vind ik het leukste wat er is maar tactisch ben ik wat minder’.

Voormalig topspeler Anton Schotanus (76) is zijn hele leven Huizum trouw gebleven. Speelde zes NK-finales. Is ondanks zijn leeftijd nog steeds een echte een
toernooi-tijger. Had zeventien jaar zitting in het bestuur van de KNDB waarvan bijna de helft als voorzitter. Schotanus, die als enige drie nationale veteranentitels
op zijn naam heeft staan, heeft een andere stijl dan Kos. ‘Ik heb een goed toernooi gespeeld zonder grote blunders. Alleen tegen Henk de Witt heb ik een simpele
winst gemist. Ik ga altijd een beetje met mijn tegenstander mee. Speel in het begin vaak wat vlug en ga dan in standen met problemen op zoek naar de sterkste zetten.
Vaak komt er dan ook een geintje in’, aldus de nummer twee die het meest tevreden is over zijn partijen tegen Arie de Bruijn en in het slotakkoord tegen
Andrew Tjon A Ong.

Techniek

Over naar de techniek.


Jeroen Kos ontdekte pas veel later in zijn partij met Wouter van Beek een wel héél originele combinatie. In diagram 1 had hij verrassend
kunnen toeslaan met 35-30 24×35 34-29 26×37 29-24 19×30 28×19 14×23 25×34 37×28 en 33×2!!


Diagram 1


Anton Schotanus hoopte in de tweede diagramstand op 2-7 van Arie de Bruijn om dan met 38-32 27×47 29-24 47×20 15×13 22×35 en 13×2 uit te halen, al is het nog maar
de vraag of het eindspel wint. Dat is wel het geval als wit na 2-7 zijn oog laat vallen op 29-23! 18×29 33×13 22×35 37-31 9×18 en 31×2!


Diagram 2


Schotanus (15, 20 en dammen op 35 en 47) toonde tegen Raphaël Martens (4 en dam op 37) ook zijn eindspelkennis. Is deze stand gewonnen of remise?
Het eerste dus: 47-24! 4-9 en deze schijf werd geforceerd opgepeuzeld. Zwart kon met 37-46 niet op de lange lijn blijven door 15-10! 4×15 en als ik het
goed heb is de befaamde Stand van de Markies/Marquis bereikt met de bekende winst 35-49 46-5 49-44 5-46 44-35 46-5 20-14!


Frank Teer wees de combinatieprijs toe aan Anton Kosior die in diagram 3 Jan Lammers volledig verraste met 26-31!! Goede raad is nu duur. Omdat 39-33 simpel
verliest door 14-19 koos de witspeler maar voor 38-33 en kon na 31×22 28×26 12-17! meteen opgeven.


Diagram 3


De jarige Kees Maliepaard raakte tegen Sijmen Hansen onderweg een schijf kwijt maar daarom niet getreurd (diagram 4):
28-23 18-22 23-18 11-17 48-42 21-26 29-23 27-31 18×27 31×22 35-30 22-27 20-15 13-19 24×13 9×29 30-24 29×20 15×24 14-19 24×13 4-9 13×4 17-21 4×31 26×46
25-20 48-25 20-15 25-14
en snel 0-2.


Diagram 4


Pieter Wijn (zwart) deed in diagram 5 nog een desperate winstpoging na Leo van der Laan z’n 36-31 maar kreeg het deksel op z’n neus:
17-21 26×17 12×21 31-26 23-29 26×17 19-23 28×30 25×45 33×24 45-50 38-33? 50-45? (A) 33-28 45-50 29-24! 50×30 35×24 en wit kreeg een hand en twee punten.
A) Pieter was bijna ontroostbaar toen hij ontdekte dat hij hier met 18-22 27×9 8-13 9×18 en 45×19! alsnog het gelijk aan zijn zijde had kunnen krijgen.


Diagram 5