Henk én Wil Kleinrensink in het zonnetje

Henk én Wil Kleinrensink in het zonnetje

Hét moment van het open NK veteranen: Henk en Wil Kleinrensink geven elkaar een kus, de armen om elkaar heengeslagen. Kippenvel, even slikken, brok in de keel. Onze onvolprezen preses Gerhard Gerritsen had zojuist Wil in het zonnetje gezet voor alles wat ze de afgelopen twaalf jaar voor en achter de schermen voor het toernooi van haar man heeft gedaan. Om gezondheidsredenen moet er nu gas worden teruggenomen maar de belangstelling en betrokkenheid zijn er niet minder om gebleven.

Even later mocht Henk op zijn beurt totaal verrast naar voren komen. Bondsvoorzitter Hans Vermeulen (‘Mooie traditie. Wéér een schitterende toernooi’) overhandigde hem het erediploma voor zijn verdiensten voor dit jaarlijkse evenement. De Wageningse routinier heeft alle twaalf keer de organisatie voor zijn rekening genomen. Tien keer heeft hij ook nog eens meegedaan aan zijn ‘eigen’ toernooi waarin hij meestal in de (sub)top eindigde, met als hoogtepunten een tweede en twee keer een derde plaats bij de 60-plussers. Een keer stond hij zijn plaats af aan een andere dammer en dit maal was het zijn eigen keuze. Al moest hij na afloop wel bekennen dat voor een organisator ‘niet meedoen zeker zo vermoeiend is als wel meedoen’.

Hij werd voor het eerst – als penningmeester – geassisteerd door Arie Janssen van Doorn voor wie de dubbelrol kennelijk zwaar op de schouders drukte. Hij viel dit jaar niet in de prijzen maar moest met een voor zijn doen wat fletse 46ste plaats genoegen nemen. Een beetje illustratief voor de prestaties van het WSDV-contingent al waren er natuurlijk uitzonderingen. Leo Steyntjes, net terug van zijn Australische trainingskamp, nam met een grote grijns de eerste prijs in het 80+-klassement in ontvangst. En Jan Dammingh – wie gunde het hem niet – beleefde zijn finest hour door als nummer één in het ratingklassement 800-900 te eindigen.

Ook Harry Doomernik had zijn moment of fame and glory. Fred Ivens in 26 (!) zetten volkomen van het bord zetten, dat is niet iedereen gegeven. Echtgenote Britta, royaal bedeeld met zorgzame trekjes, vroeg zich meteen hardop af of ze de titelverdediger met dammen een handje moest gaan helpen… Slechts door mindere weerstandspunten liep Harry de prijs voor de beste WSDV’er mis. Die ging toch weer naar de Ingense nestor die teveel steken liet vallen, wat niets te maken had met de zet op zijn bord waarmee onze ‘huis’-wethouder Han ter Maat het toernooi had geopend. Ondanks zijn bescheiden twaalfde plaats werd Fred zo waar nog tweede in het 70+klassement.

Derk Kleinrensink begon desastreus maar herstelde zich knap wat hem met een score van +1 en een 35ste plek opleverde. Wim van Mourik (nummer 53) toonde zich na afloop tevreden met zijn acht punten. Kees Maliepaard (67) moest het met een puntje minder doen en Ton Schockman (77) hield in elk geval nog elf dammers onder zich.

De Doorbraak puilde weer uit z’n voegen en herbergde zelfs het recordaantal van 86 deelnemers en twee deelneemsters. Voor de meesten betekent de derde week van april een jaarlijkse reünie waarop de gezelligheid zeker net zo zwaar telt als de prestatie. Het aantal biertjes, frisjes, koppen koffie en thee, broodjes bal en koppen erwtensoep dat in dammersmagen belandde onderstreepte zeg maar de nevenfunctie van het genoegelijk samenzijn. Gerhard Gerritsen: ‘Vriendschap en verbondenheid zijn de rode draad in dit toernooi’.

De drie gratiën achter de bar hadden het er maar druk mee. Trudie, gelukkig weer hersteld van het ongeluk van vorig jaar, was nog de enig overgeblevene van de ‘oude garde’. Dochter Jolanda zou assisteren maar brak vlak voor het toernooi haar arm. Gelukkig was kleindochter Sanne nog beschikbaar. De nummer drie, Britta (haar foto hangt boven mijn bed), maakte er dit keer een full time-job van.

Limericks

Doordat Gerhard Gerritsen het rustiger aan is gaan doen (hij nam alleen nog de opening en sluiting voor zijn rekening) fungeerde nu Gerrit Roeterdink als wedstrijdleider. Tevens zorgde hij voor een heldere en zeer informatieve toernooiwebsite. Als dagelijkse spreekstalmeester trad nu Fred Ivens op de verbale voorgrond wat hem beter afging dan het dammen. Dat kwam vooral doordat voor elke ronde wel een of meer limericks werden ingeleverd. We hebben wat afgelachen! Oordeel zelf want Gerrit heeft ze allemaal op de website gezet. Wim Bennink was vaak de centrale figuur en schroomde niet om zijn ‘kwelgeest’ lik op stuk te verkopen:

De kaatszet / hielslag:


Iedereen mag het weten
Fred Ivens kan het kampioenschap wel vergeten
Dat is voor hem flink balen
want nu moet hij het EK zelf betalen
misschien moet hij wel droog brood eten.


Tsja, hier past alleen eerbiedige stilte….

De nieuwe kampioen werd Anton Schotanus. De 73-jarige oud-bondsvoorzitter ging op het laatste moment – met dank aan Frank Teer – dark horse Cock van Wijk nog voorbij. Hij kreeg niet alleen de grootste beker maar ook de Geert van Dijk trofee. Tevens is hij de officiële Oranje-vertegenwoordiger op het EK voor veteranen dat in september in Korbach (Duitsland) wordt verspeeld. Het betekende overigens zijn derde totaal-titel bij de veteranen.

Met het tradionele stamppotbuffet werd het toernooi sfeervol in stijl afgesloten. En keken de deelnemers al reikhalzend uit naar 17 april 2016 als de dertiende editie van het open NK veteranen van stapel gaat.